Yargıtay 3. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2050 E., 2022/1782 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/597 E., 2022/629 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, vekil edeninin davalının oğlu... ile 13.05.2008 tarihinde evlendiğini, evlenme nedeniyle takılan 10 tane beheri 25 gram olan toplam 250 gram bileziğin evlilik devam ederken nakit ihtiyacı sebebiyle davalı tarafından 2013 yılı içinde vekil edeninden ödünç olarak alındığını fakat bir dönem sonra bu altınların vekil edenine iade edildiğini, daha sonra vekil edeninin uhdesinde olan altınların, davalı tarafından 2017 yılında ikinci kez daha ödünç olarak alındığını, vekil edeni ile davalının oğlu arasındaki geçimsizlik nedeniyle vekil edeninin 08.06.2020 tarihinde müşterek konuttan ayrılarak baba evine geldiğini ve davalının altınlarını iade etmediğini ileri sürerek, her bir 22 ayar 25 gram olan on bileziğin davacıya aynen iadesini, verilmeyenlerin bedelinin eldeki dava tarihi itibarıyla belirlenerek yasal faiziyle tahsilini talep ve dava etmiş, davacı vekili 28.07.2022 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 181.750,00 TL'ye çıkartmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili, vekil edeninin, davacıdan hiçbir zaman düğünde takılan altınları almadığını, davacı ve vekil edeninin oğlu olan eşi...'ün düğünde takılan bileziklerle araba satın aldıklarını, daha sonra bu arabayı, yeni bir araba almak için sattıklarını ve karşılığında çek aldıklarını, araba alım satımında alınan bu çekin ise daha sonra sahte olduğu anlaşıldığından olay ile ilgili Akşehir Cumhuriyet Başsavcılığında suç duyurusunda bulunduklarını, olay ile igili halen soruşturma devam ettiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; "davalı tanığı ile cevap dilekçesinin içeriğinin çelişkili olduğu, davalı tarafça davacıdan alınan altınların iade edildiği husususun usulünce ispat edilemediği, yemin deliline de dayanmak istemediklerini duruşma da beyan ettikleri anlaşılmakla davalının davacıdan ziynet eşyalarını alıp iade etmediği, ziynet eşyalarına ilişkin alınan 26.07.2022 havale tarihli bilirkişi raporun denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğunu, davacının dosya arasına alınan düğün kayıtlarından ve tanık beyanlarından davalıdan 10 adet 22 ayar 3'lü burma 25 gram bileziği alacağı bulunduğu..." gerekçesiyle bileziklerin davalıdan 10 adet 22 ayar 3'lü burma 25 gram bileziğin aynen alınarak davacıya verilmesine, aynen tesliminin mümkün olmadığı takdirde 181.750,00 TL'nin 20.000,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren, bakiye kısmının ıslah tarihi olan 27.07.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; dosya kapsamında dinlenilen tanıkların beyanlarının çelişkili olduğunu, davacı ve davalının oğlu arasında Akşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/628 E. sayılı dosyası kapsamında görülen boşanma davasının sonucunun davacı ve davalının oğlu arasında devam eden mal rejimi davasının sonucunu da etkileyecek mahiyette olduğundan bekletici mesele yapılması gerektiğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; mevcut delillerin takdirinin ve kararın dayandığı gerekçenin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü aynı nedenlerle, kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, borç olarak verilen ziynet eşyalarının davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 379 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1. Davacı, evlenme nedeniyle takılan 10 tane beheri 25 gram olan toplam 250 gram bileziğin evlilik devam ederken davalının nakit ihtiyacı sebebiyle davalıya borç olarak verdiğini iddia ederek eldeki davayı açmıştır. Davalı ise, davaya konu altınları davacıdan almadığını savunmuştur. Dosya kapsamından anlaşılacağı üzere, gerek davacı tanıklarının görgüye ve duyuma dayalı vermiş oldukları beyanlarından gerekse davalının tanık olarak dinlenen eşinin vermiş olduğu beyanından anlaşılacağı üzere davacının dava konusu altınları davalıya borç olarak vermiş olduğu sabittir.

2. Böylece, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.