Yargıtay 9. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/308 E, 2023/359 K

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine sanık hakkında, nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2017/204 Esas, 2022/99 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 14 yıl hapis, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 109 uncu maddenin ikinci ve beşinci fıkraları uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 21.06.2022 tarihli ve 2022/1403 Esas, 2022/1364 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3.Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 20.03.2023 tarihli ve 2022/15482 Esas ve 2023/1493 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin kabulü ile, "Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dolayı temel ceza belirlenirken 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında maddesinde yer alan "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki kanuni düzenleme nazara alınarak dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte değerlendirildiğinde, Mahkemece dosya ile uyumlu alt hadden ayrılmayı gerektirir bir neden belirtilmeden kanun maddesinde yer alan bazı ibarelerin tekrarı şeklindeki yetersiz gerekçelerle 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi uyarınca teşdit uygulanması nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2023 tarihli ve 2023/308 Esas, 2023/359 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 12 yıl hapis, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddenin ikinci ve beşinci fıkraları uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Katılanın beyanlarının çelişkili olduğunu, paraya ihtiyacı olduğu için sanık ile para karşılığında ilişkiye girmeyi kabul edip eve aldığını, sanığın alkollü olduğunu anlayınca da 5 dk sonra evden gitmesini istediğini, katılanın sanığın cinsel organına parmak soktuğunu söylemesine rağmen muayene olmayı kabul etmediğini, olay yerinde yapılan incelemede evin odalarında herhangi bir dağınıklık bulunmadığının tespit edildiği ve katılanın iç çamaşırlarının da zarar görmediğinin tespit edildiği, dinlenen tanıkların beyanları arasında da çelişki olduğunu, sanık yargılama boyunca suçu işlemediğini söyleyerek pişmanlığını dile getirmesine rağmen Mahkemenin sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmadığını, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden de sanığın cebir ve tehdit kullandığına dair katılanın beyanından başka delil bulunmadığını, kararın kanuna aykırı olduğunu ve bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Olay tarihinde sanığın katılanın evine geldiği, eylemin katılanın evinde gerçekleştiği, katılanın hukuka aykırı olarak hareket serbestisinin kısıtlanması şeklindeki maddi unsurun gerçekleşmemiş olması nedeni ile sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2023 tarihli ve 2023/308 Esas, 2023/359 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2023 tarihli ve 2023/308 Esas, 2023/359 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Van 3. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2024 tarihinde karar verildi.

...