1.001 Seçilmiş Emsal Karar (2024–2026)

“Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa isnat edilen hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkindir.”

“Bu değişiklikler sonrasında, CMK'nın 286. maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi; "Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları", aynı fıkranın (f) bendi ise; "On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları" hâlini almıştır.”

“5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, yargılama sürecinde soyut deliller üzerinden değerlendirme yapıldığına, savunma hakkının sınırlandırıldığına, gerekçeli kararın usule aykırı yazıldığına…”

“Sanık, ceza infaz kurumunda olduğu hükmün tefhim edildiği son celsede hazır edilmemiş ise de vekaletnameli müdafiinin hazır olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiş olup, üç adet sahte belgenin suça konu olduğu anlaşıldığından cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesinde ve Mahkeme'nin gerekçelendirmesine göre 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesindeki takdiri indirimin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte…”