Yargıtay 7. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2021/379 E. 2021/611 K.

SUÇ: 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet, kaçak eşya ile nakil aracının müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 5/2. maddesi kapsamında, kovuşturma aşamasında suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katını ödemesi halinde etkin pişmanlıktan yararlanacakları ve kamu zararı bildirilen sanıkların, ödeme imkanlarının bulunmadığını beyan etmeleri ve ödeme iradesinde bulunmamaları ve sanıkların doğru bilgilendirilmeleri karşısında, Tebliğname'deki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ile sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 51/7. maddesi gereğince hapis cezası ertelenen sanıkların denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemeleri halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği, 5237 sayılı Kanun'un 51/8. maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde ise cezanın infaz edilmiş sayılacağının ihtaratının yapılmaması,

2.Dava konusu kaçak sigaraların tamamının 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereği müsaderesine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde yalnızca emanete kayıtlı olan sigaraların müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekili ile sanıkların temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hüküm fıkralarında yeralan 5237 sayılı Kanun'un 51/3. maddesinin uygulamasından sonra gelmek üzere; “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 51/7. maddesi gereğince hapis cezası ertelenen sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin sanığa ihtarına,” ve “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 51/8. maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde ise cezanın infaz edilmiş sayılacağının ihtaratına,” ibarelerinin eklenmesi, hüküm fıkrasında dava konusu eşya müsaderesine ilişkin bölümün başına "...Dava konusu ele geçirilen sigaralar ile.." ibaresinin eklenmesi ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.12.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Yerel mahkemece verilen kararda sanık hakkında uzun süreli hapis cezası ertelendiği halde, ertelenen hapis cezası yönünden TCK’nin 53 üncü maddesine göre bir uygulama yapılmamış, ertelenmeyen hapis cezaları yönünden uygulanması gereken TCK’nin 53 üncü maddesi gereğince uygulama yapılmıştır.

Yerel mahkemenin kararında hapis cezası verildikten sonra TCK’nin 53 üncü maddesinin uygulandığı, daha sonra cezanın ertelenmesine karar verildiği görülmektedir. Hapis cezası ertelenen hükümlüler yönünden TCK’nin 53/3 maddesindeki düzenleme göz önünde tutulmamış, esasen erteli hapis cezasından sonra uygulanması gereken TCK’nin 53 üncü maddesi değil ertelenmeyen hapis cezası yönünden TCK’nin 53 üncü maddesine göre hüküm kurulmuştur. Oysa TCK’nin 53/3 maddesi gözetilerek hüküm oluşturulmalı, cezası ertelenen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından TCK’nin 53/1-c maddesinin uygulanmamasına karar verilmeli ayrıca mahkemenin takdirine bağlı olan 53/1-e bendinin uygulanıp uygulanmaması yönünden de bir karar verilmelidir.

Mahkemenin kararında belirtmediği TCK’nin 53/1-c bendinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün iken, TCK’nin 53/1-e bendinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün değildir. Çünkü bu husus mahkemenin takdirine bağlı olan takdir hakkının kullanılması gereken bir durumdur. Mahkeme takdir hakkını kullanmamış ise de; öncelikle dairemizce bu sebeple bir bozma kararı verilmeli ancak mahkemenin bu hususu kararında belirtmemiş olması sanık lehine değerlendirilerek TCK’nin 53/1-e bendinin uygulanmamasına dairemizce karar verilmelidir.

Somut dosyada hapis cezası verildikten sonra TCK’nin 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılmalı, cezanın ertelenmesinden sonra gelmek üzere TCK’nin 53/3 maddesindeki düzenlemeye uygun bir şekilde yazılacak metin hüküm fıkrasına eklenerek düzelterek onama yapılmalıdır.

Yukarıdaki paragraflarda yapmış olduğum açıklamalara binaen heyetimizin sayın çoğunluğunun bu konuya işaret etmeyen kararına katılmıyorum.